کودکان لوس

کودکان موجودات در حال رشدی هستند و براساس این که در سال های اولیه زندگی چگونه تربیت شوند و آموزش ببینند، سبک خاص رفتاری پیدا می کنند. این سبک رفتاری الگویی تقریباً ثابت و دائمی برای آنها به وجود می آورد، و تعیین کنندهِ نحوه ارتباطات و برخوردهای آنان نیز می باشد

هر خانواده در ارتباط با فرزندان شیوه خاص خود را دارد؛ و این نحوه برخورد، در تلاقی با ساختار ژنتیکی هر فرد، باعث می شود که شخصیت هایی بسیار متفاوت و متمایز شکل بگیرند

چرا کودکان لوس می شوند؟

یکی از دلایل لوس شدن کودکان روش های غیرقابل قبول والدین به لحاظ تربیتی است؛ والدین محبت کنندهِ افراطی که معیارهای تربیتی و روش های یادگیری را در نظر نمی گیرند و صرفاً با محبت های بی حد و حساب مانع اجتماعی شدن رفتارهای کودکان می شوند چنین کودکانی معنای صبر و تحمل را در زندگی نمی آموزند و انسان هایی عجول و شخصیت هایی متزلزل بار خواهند آمداين بچه ها حاضر به همکاري با ديگر کودکان نيستند و نمي توانند با آنها سازگاري پيدا کنند و جالب اينجاست که پدر و مادرشان- انگار که از سرو صدا و بهانه گيري هاي آنها بترسند- هميشه مطابق ميل آنها رفتار مي کنند و هرچه مي خواهند، براي شان فراهم مي کنند و همين مساله اوضاع را بدتر مي کند
وقتی‌ بچه‌ها صدای شما را که به آنها می‌گویید کاری را بکنید کلا نشنیده می‌گیرند، به دلایل گوناگون و حتی در خیابان خود را روی زمین پخش می‌کنند و از جایشان تکان نمی‌خورند، روی بزرگ‌ترها دست بلند کرده و گستاخی می‌کنند رفتارشان لوس‌بازی تلقی می‌شود
آنها به هر بهانه‌ای وقتی روی کار خود تمرکز دارید، کارتان را به هم می‌ریزند و جلوی تمرکزتان را می‌گیرند‌ تا به جای هرچیز دیگری به آنها فکر و توجه کنید
آنها حسود و تمامیت خواه هستند و هیچ قواعدی را نمی‌پذیرند آنها باهوش هستند و می‌دانند نقطه ضعف شما چیست و با پافشاری بر آن شما را آنقدر کلافه می‌کنند که تسلیم شوید
اگر شما یک زوج لوس پرور هستید و از لوس‌بازی‌های بچه خود کلافه شده‌اید، راه ساده اما سختی در پیش داریدکافی است به قوانین احترام بگذارید و نرمش نشان ندهید روان‌شناسان راه‌حل قدیمی جایزه به دلیل کار خوب و تنبیه به دلیل کار بد را هنوز هم راه مناسبی برای تقویت رفتار درست می‌دانند

برای این‌که کودکی لوس بار نیاورید سعی کنید امکانات را فقط در شرایط معقول و طبق معیارهای پذیرفته شده درخواست به آنها بدهید

در اينجا چند الگوي رفتاري نادرست را که سبب لوس شدن فرزندان مي شود را مي خوانيد:

فرزندتان را مهم تر از هرچيزي مي دانيد

اينکه شما تامين خواسته هاي فرزندتان را بر همه چيز مقدم بداريد، به او مي فهماند که از همه مهم تر است و دنيا حول محور او گردش مي کند اين باعث مي شود که او نتواند به خواست ها و نيازهاي ديگران توجهي کند کودکان بايد مفهوم دريافت خدمت يا محبت در برابر انجام کاري براي ديگران را درک کنند وقتي مدام ديگران به آنها خدمت مي کنند و آنها براي کسي کاري انجام ندهند، کمبود شخصيتي خواهند يافت

به رفتارهاي خوب کودک تان بي توجه هستيد

بسياري از پدرها و مادرها از رفتارهاي خوب و درست فرزندان شان تمجيد نکرده و تنها رفتارهاي زشت را نکوهش مي کنند. ولي، اگر اين رويه را در پيش گيريد، کودک تان در نخواهد يافت که کدام رفتارش مثبت و قابل ستايش بوده است و نمي تواند آن رفتارها را تقويت کند

به رفتارهاي منفي به گونه تصادفي پاداش مي دهيد

به گفته کارشناسان بسياري از والدين اشتباه مي کنند و نه تنها رفتار درست را ستايش نمي کنند بلکه به رفتار منفي پاداش مي دهند بسيار ساده است اگر شما تنها وقتي او گريه و جيغ و فرياد مي کند و بهانه مي گيرد به او توجه کنيد، کودک تان درخواهد يافت که اين رفتارها ابزار بسيار خوبي براي جلب توجه است و مرتب اين کار را تکرار مي کند

رفتارهاي او را راهنمايي نمي کنيد

اگر شما خطوط راهنمايي رفتارهاي او را مشخص نکرده و کار زشت را از کار درست برايش متمايز نکنيد، او نخواهد توانست درست رفتار کند و بي ادب و ناسپاس بار خواهد آمد يادتان باشد کودک شما به خودي خود خوب را از بد تشخيص نمي دهد و اين وظيفه شماست که اين رفتارها را براي او مشخص کنيد

قوانين درستي براي رفتارش وضع نکرده و آنها را اجرا نمي کنيد

بعضي از پدر و مادرها براي رفتار فرزندان شان قانون وضع نمي کنند و حد و مرزي براي او نمي شناسند؛ ولي عده اي ديگر اين قوانين را وضع مي کنند؛ اما اجرايشان نمي کنند اين زماني رخ مي دهد که شما به او دستور مي دهيد: «اين کار را نکن!» ولي براي اينکه مانع از انجام دادن آن شويد، کاري نمي کنيد و کودک تان آن کار را انجام مي دهد

اگر کودک شما بفهمد که قوانين وضع شده آنقدرها هم جدي نيست و مي تواند از آنها تخطي کند، ديگر به راحتي نمي توانيد او را به رعايت قوانين مجبور کنيد. براي مثال، اگر يک روز به او اجازه دهيد که مسواک نزده بخوابد و شب ديگر او را مجبور به مسواک زدن کنيد، او درخواهد يافت که قانون مسواک پيش از خواب آنقدرها هم جدي نيست

بحث هايي به راه مي اندازيد که در آنها شکست مي خوريد

شما مي توانيد در برابر خواست کودک تان که پيش از ناهار شيريني مي خواهد، مقاومت کنيد و به او شيريني ندهيد؛ ولي، نمي توانيد او را مجبور کنيد که کلم بروکلي بخورد او يا دهانش را باز نمي کند يا آن را تف مي کند و ضرر اين اتفاق بيش از يک کلم بروکلي حيف شده است. او با اين رويداد مي فهمد که مي تواند رو در روي شما بايستد و از انجام کارهايي که مي گوييد، سرباز زند.

به دلايل نادرست به او هديه مي دهيد

کارشناسان معتقدند آن چيزي که براي فرزندتان هديه مي خريد به اندازه علت خريد اين هديه اهميت ندارد بسيار مهم است که براي علتي صحيح به فرزندتان هديه دهيد. براي مثال، اگر براي فرزندتان به اين علت که از دوچرخه قبلي اش خسته شده دوچرخه بدهيد، کار اشتباهي انجام داده ايد

بدتر از اين گونه هديه خريدن، وقتي است که به خاطر رهايي از احساس گناه برايش هديه مي خريد. براي مثال، اگر او به شما گفت: «تو بدترين مادر روي زمين هستي ...» زماني مناسب براي خريد کادو نيست. اگر اجازه دهيد بازيچه خواست و حرف کودکتان شويد، به او محبتي نکرده ايد. او به خواسته اش مي رسد؛ ولي، مي فهمد که چون با حرفش شما را با اين کار تهييج کرده، به خواسته اش رسيده است.

در مقابل بدخلقي هايش تسليم مي شويد

اين بدترين کاري است که مي توانيد انجام دهيد. اگر وقتي او بهانه مي گيرد و براي چيزي جيغ و داد راه مي اندازد، او را به خواسته اش برسانيد؛ به بدترين وجه به رفتار بدش پاداش داده ايد کودک به طور آگاهانه و با هوشياري اين را مي فهمد و در بقيه اوقات هم از همين حربه استفاده خواهد کرد، چون مي بيند شما در برابرش تسليم مي شويد

خودتان مانند يک بچه لوس رفتار مي کنيد

بدانيد که رفتار شما با ديگران الگوي رفتار کودک تان با بقيه است، پس اگر مدام جلوي فرزندتان از ديگران عيب جويي کنيد، ايراد يا بهانه بگيريد؛ انتظار نداشته باشيد که فرزندتان اين کارها را نکند. يکي از بزرگترين مشکلات کودکان لوس اين است که آنها همه چيز را راحت به دست آورده اند و براي داشتن چيزي انتظار و زحمت نکشيده اند

آنها از روش هاي نادرست به خواسته شان مي رسند و اگر اين رفتار ادامه پيدا کند، در بزرگسالي در رابطه شان با افراد دچار مشکل مي شوند. شايد سال ها طول بکشد تا اين الگوهاي نادرست رفتاري اصلاح شود

معمولاً کودکان لوس، والدین تسلیم شونده دارند. آنها در مقابل خواسته های کودک فوراً تسلیم می شوند و هر آن چه که او طلب کند، برایش فراهم می کنند. در خانواده ای که کودک لوس پرورش داده می شود، اثری از روش های تنبیهی مناسب دیده نمی شود.

 یعنی چنانچه کودک کار اشتباهی مرتکب شود یا این که بخواهد تعیین کننده باشد و به والدین خود دستور دهد یا این که با داد و فریاد و عصبانیت حرف خود را به کرسی بنشاند، در این خانواده هیچ گونه روش مناسبی برای جلوگیری از این رفتارها و جهت دهی به آنها وجود ندارد.

این نوع خانواده ها از لحاظ روان شناسی به خانواده های محبت کنندهِ افراطی آزاد گذارنده معروف اند؛ خانواده هایی که بی نهایت توجه، محبت و محافظت در مورد فرزندان خود دارند و در عین حال آنها را برای انجام هرگونه عملی آزاد می گذارند

این مسئله بسیار اهمیت دارد که میزان مقاومت، ایستادگی و انعطاف خود را در برابر فرزندانمان مورد بررسی قرار دهیم بعضی از والدین پس از مقاومتی کوتاه در مقابل تقاضاهای فرزند، تسلیم می شوند و خواسته های کودک را به همان شکلی که او می خواهد برآورده می کنند

محبت در حد متعادل، توجه به نیازها و برآوردن آن ها در حد معقول و داشتن روش های مناسب و علمی برای تشویق و تنبیه کودکان از جمله مواردی است که بایستی در خانواده وجود داشته باشد

راهکار

والدینی محبت کننده و در عین حال قاطع باشیم

وقتی صحبت از قاطع بودن به میان می آید، برخی از والدین تصور می کنند که جدی و قاطع بودن به این معناست که مثلاً پرخاشگر هم باشیم و یا این که چنانچه فرزندمان از ما پیروی نکرد، با زور و خشونت مواردی را به او تحمیل کنیم حال آن که در مقوله های تربیتی، قاطع و جدی بودن به این معناست که از اصولی پیروی کنیم و قوانینی برای فرزندانمان داشته باشیم، به علاوه، اصرار به اجرای آن قوانین در خانواده وجود داشته باشد

ثبات خُلق و ثبات اندیشه و رفتار در والدین ضروری است چنانچه اصول تربیتی خود را تغییر دهیم و به گفته های خود چندان اعتقادی نداشته باشیم، فرزندان به اصول و قوانین خانواده پایبند نخواهند شد پس جدی و قاطع بودن به معنای آن است که در اجرای اصول و قوانین خانواده باری به هر جهت رفتار نکنیم

همه چیز به موقع و در زمان خود بایستی انجام پذیرد

چنانچه کودکان از قوانین خانواده پیروی نکنند و حتی خلاف آن عمل کنند، برای مثال در جمع فامیل رفتاری از آنها سر بزند که مطابق با موازین تربیتی نباشد، آیا لازم است که مثلاً در جمع مورد تنبیه یا سرزنش قرار گیرند؟ مسلماً نه؛ یادآوری نکات تربیتی و قوانین مورد نظر به کودک بایستی در منزل و به طور خصوصی صورت گیرد

کودکان برای قضاوت دیگران راجع به خودشان اهمیت فراوانی قائلند و چنانچه در حضور دیگران مورد توبیخ قرار گیرند رنجیده خاطر می شوند و در پاره ای موارد رفتارهای تلافی جویانه از آنها سر خواهد زد چنانچه حریم خانواده امنیت و اطمینان لازم را برای کودک فراهم کند، او به راحتی می تواند اشتباهات خود را بپذیرد و هر موردی را که به او تذکر داده شود تغییر دهد

می توانیم به جای ناامیدکردن مکرر و پی در پی کودکان، آنها را به داشتن رفتارها و اندیشه های خوب و مثبت تشویق کنیم به علاوه، لازم است از شتابزدگی بپرهیزیم

در واقع بایستی به مراحل رشد کودک دقت داشته باشیم؛ و به این نکته مهم توجه کنیم که آیا کودک برای انتظاری که از او داریم آمادگی لازم را دارد؛ یا خواسته و انتظار ما بالاتر از سن و توان اوست؟ رفتارهای کودکان و همین طور یادگیری بسیاری از رفتارها به رشد سیستم عصبی مرکزی مربوط می شود

پختگی سیستم عصبی مرکزی بایستی انجام شود تا کودکی قادر باشد صحبت کند، حرکت کند، راه برود، معنای بسیاری از مطالب را درک کند و خود قادر به انجام عمل باشد.

پس انتظار پیش از موقع و در واقع انتظارات زودرس از کودکان باعث فشارها و استرس های روحی برای آنان می شود و چنانچه کودکان نیز با کلام و زبان خود، والدین را از این وضعیت آگاه نکنند، این فشارها به گونه ای دیگر خود را نشان می دهند مثلاً ممکن است به صورت علائم و نشانه های جسمانی یا حرکت ها و پرش هایی که به تیک عصبی شناخته می شوند ظاهر گردند

والدین محبت کنندهِ افراطی که معیارهای تربیتی و روش های یادگیری را در نظر نمی گیرند و صرفاً با محبت های بی حد و حساب مانع اجتماعی شدن رفتارهای کودکان می شوند چنین کودکانی معنای صبر و تحمل را در زندگی نمی آموزند و انسان هایی عجول و شخصیت هایی متزلزل بار خواهند آمد

می آموزند

فرصت هایی که به کودکان داده می شود تا در جمع همسالان خود قرار بگیرند باعث می شود که ضمن بازی، با هم ارتباط برقرار کنند و بسیاری رفتارهای اجتماعی را از یکدیگر بیاموزند همکاری، تعاون، اشتراک و نظایر آن از مفاهیمی است که می توان با قرار دادن کودکان در گروه همسن به آنها آموخت

نتیجه گیری

رفتارهایی که از کودکان سر می زند و در واقع سبک زندگی آنان را نشان می دهد، آموختنی و اکتسابی است. بنابراین آن چه در مورد شخصیت، عادات، تجربیات و یادگیری کودکان مشاهده می کنیم، همه نشأت گرفته و تأثیرپذیر از محیط زندگیشان است.

 

روش هایی که والدین در قبال فرزندان اعمال می کنند، از جمله روش های تشویقی و تنبیهی، قوانین و مقررات در خانواده، نحوه اجرای قوانین خانواده، انعطاف داشتن، سختگیر، قاطع و یا تسلیم شونده بودن در ساخت فکری کودکان و رفتارهای آنان بسیار مؤثر است

 

منابع:

salamatnews.com

niksalehi.com

 

 

 

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی:

مطالب مرتبط:

نظرات کاربران

ارسال نظر

کاربر گرامی:
برای ارسال نظر می بایست در سایت عضو باشید. ورود / عضویت