فرزند خوانده

رسیدگی به  کودکان به اندازه‌ کافی مشکل هست، ولی وقتی که پای والدین غیر واقعی دربین باشد،  تربیت کودکان سخت تر و گیج کننده‌تر می‌شود شما بعنوان یک پدر/مادرغیر واقعی شاید متوجه رل خودتان در تربیت فرزندخوانده نباشید  قبلاً تربیت بچه ها  بواسطه والدین  واقعی‌شان را دیده‌اید، ولی  اندازه  اختیارات شما در اینمورد  زیاد مشخص نیستند بحث در باره تربیت بچه‌ها با همسر فعلی تان  بطوری که قادر باشید با همکاری یکدیگر شادی  بچه‌ها و سلامت خانواده را مستحکم کنید مهم است

بیان حقیقت در سال های ابتدایی

نتایج مطالعه های انجام گرفته، به طور کلی نشان می دهد که هر چه کودک در سن کمتری با حقیقت مواجه شود درک و پذیرش آن، برایش آسان تر خواهد بود؛ بنابراین برای کودکانی که در سنین پس از نوزادی به فرزند خواندگی پذیرفته شده اند؛ بهتر است که حقیقت از همان سال های اولیه بیان شود؛ زیرا کودک به یاد دارد که مدت زمانی را در مکانی دیگر و با شرایط متفاوتی سپری کرده است با این حال اغلب مشاوران توصیه می کنند که سرپرستی فرزندخوانده ها را از دوران شیرخوارگی بپذیرید تا پیوند عاطفی بهتری برقرار شود و با مشکلات کم تری در پرورش او مواجه شوید

هماهنگ باشید

پدر و مادر باید از قبل، با یکدیگر هماهنگی لازم را به عمل آورند، آنچه را که می خواهند به کودک بگویند و نحوه بیانی را که برای سن او مناسب باشد تعیین کنند
با قوانینی که والد حقیقی بچه‌ها (یعنی همسرتان) برایشان تعیین کرده‌است آشنا شوید شما بعنوان یک پدر/مادرخوانده باید از رعایت این قوانین اطمینان حاصل کنید پس مهم است بدانید چه کارهایی برای بچه‌ها ممنوع است

 

نوجوانی فرصت مناسبی برای بیان حقیقت نیست

اما اگر در دوران کودکی به فرزند خوانده گفته نشد که چه کسی پدر و مادر واقعی او است، باز هم توصیه نمی شود که این حقیقت در سنین نوجوانی به او گفته شود چرا که فرد باید با چالش های مربوط به هویت و کیستی خود مواجه شود و دانستن این موضوع می تواند برای او آسیب های روحی به همراه داشته باشد با این حال اگر والدین احساس می کنند که در حال حاضر بیان واقعیت ضرورت دارد، بهتر است زمانی مثل
فصل تابستان را انتخاب کنند تا فرزند خوانده آن ها فارغ از مسئولیت های مدرسه و استرس های روزمره، بتواند با این مسئله سازگاری بهتری بیابد

دروغ نگویید تا به دردسر نیفتید!

از زمانی که حقیقت به کودک گفته می شود باید آمادگی پاسخ گویی به سوالات متعدد او را داشته باشید شاید حتی کودک یک سوال را بارها و بارها و به شکل های گوناگون بیان کند از همین رو، برای خود کاملاً مشخص کنید که چه مسائلی را و تا چه حدی لازم است به او منتقل کنید، دروغ نگویید و داستان های غیر واقعی نیز تعریف نکنید

خودتان پیش قدم شوید

بهتر است که این موضوع از سوی پدر و مادر بیان شود خصوصاً در موقعیتی که سایر اقوام و آشنایان از این مسئله اطلاع دارند و شما نگران هستید که کودک به نحوی از طریق دیگران از فرزند خوانده خود آگاه شود بیان صادقانه حقیقت از سوی شما و در یک جو کنترل شده، بسیار مناسب تر است اما اگر کودک این مسئله را از زبان دیگران و در حالی که آمادگی لازم را ندارد، بشنود به احتمال زیاد برای سازگاری با
این مسئله دچار مشکل می شود

بی احترامی به والدین اصلی کودک ممنوع!

خانواده و والدین اصلی کودک را مورد انتقاد قرار ندهید مثلاً نگویید که آن ها صلاحیت لازم را نداشتند یا چون آدم های خوبی نبودند تو را رها کردند، بلکه بهتر است بگویید بعضی از خانواده ها با آن که دوست دارند از فرزند خود مراقبت کنند اما به خاطر برخی مشکلات مثل بیماری، تصادف و یا حتی مرگ، نمی توانند مواظب بچه هایشان باشند در واقع باید این پیام به کودک انتقال داده شود که تو هم برای آن خانواده و هم برای ما مهم بودی و هر دو خانواده تو را دوست داشته اند

متناسب با هوش کودک صحبت کنید

جملات و نحوه گفتن حقیقت را هر چه ساده تر و متناسب با فرهنگ، عواطف و همچنین هوش کودک انتخاب کنید تا راحت تر با آن سازگاری پیدا کند؛ به عنوان مثال می توان به کودک گفت: خیلی از خدا خواستیم و بارها دعا کردیم که فرزندی به ما بدهد اما این اتفاق نیفتاد
خدا می خواست که ما والدین تو باشیم و تو هم فرزند ما و می خواست تو را به ما هدیه کند از بهترین ها بودی برای همین ما از طریق سازمانی که از بچه ها مراقبت می کند توانستیم به خواسته خود و هدیه خداوند برسیم

تکلیف تان با خودتان مشخص باشد

ممکن است کودک بپرسد که والدین اصلی او حالا کجا هستند خیلی راحت به او بگویید که شما از این موضوع اطلاع ندارید، اما اگر او بخواهد می توانید به دنبال آن ها بگردید
نکته مهم، این است که در تمام این فرآیند باید همه چیز برای خودتان روشن باشد، یعنی اگر نمی خواهیدکه کودک، پدر و مادر بیولوژیکی خود را ملاقات کند به او صراحتاً بگویید، حتی اگر او دلیلش را پرسید برایش توضیح دهید

زمینه سازی کنید

برای گفتن حقیقت به کودک، او را آماده و زمینه لازم را از پیش فراهم کنید؛ به عنوان مثال می توانید با در نظر گرفتن میزان رشد شناختی و هوشی کودک از کارتون ها و یا قصه ها برای آغازصحبت با کودک استفاده کنید

کاری نکنید که کودک احساس ناامنی کند

آمادگی روبه رو شدن با واکنش های کودک را نیز داشته باشید با توجه به هوش، جنسیت و خلق وخوی هر کودکی عکس العمل های متفاوت مشاهده می شود ممکن است کودکی نگران اتاق و وسایلش شود یا تصور کند که دیگر او را دوست ندارند یا حتی فکرکند کار بدی کرده است و می خواهند او را به همان سازمان برگردانند، اما شما باید حوصله به خرج دهید، برایش توضیح دهید که قرار نیست اتفاقی بیفتد و همه چیز مثل سابق خواهد بود، اما این حق تو بود که واقعیت را بدانی البته گاه بچه ها برخوردهای تندتر و گاه خشونت باری را بروز می دهند برخی نیز ممکن است نخواهند که دیگران این موضوع را بدانند و از این مسئله خجالت بکشند و
وظیفه والدین در چنین شرایطی، این است که به تمام پرسش ها و نگرانی های او پاسخ دهند و دایماً نشان دهند که او را دوست دارند
ایجاد این حس امنیت اهمیت ویژه ای دارد

بد رفتاری را همان وقتی که اتفاق می‌افتد اصلاح کنید از رویکردی استفاده کنید که به قانون‌های والد حقیقی اشاره داشته باشید. مثلاً اگر فرزندخوانده را در حال برداشتن بدون اجازه‌ی نوشابه از یخچال دیدید، بگویید: قانون پدرت این است که قبل از ظهر نباید نوشابه بخوری، و الان ساعت ۹ صبح است لطفاً نوشابه را سرجایش بگذار وگرنه امروز صبح اجازه نخواهی داشت تلویزیون تماشا کنی

از همان تنبیه‌های والد واقعی استفاده کنید. مثلاً اگر او از محروم کردن از اسباب بازی‌ها، تماشای تلویزیون، بازی کردن با بقیه بچه‌ها و یا تنها نگه داشتن کودک برای مدت کوتاه استفاده می‌کند، شما هم همین رویه را هنگام تربیت کردن کودک دنبال کنید خودتان هم می‌توانید تنبیه‌های متناسب دیگری به کار ببرید، بطوری که با ارزش‌ها و تعاریف همسرتان از تنبیه همخوانی داشته باشند مثلاً می‌توانید به جای تنها نگه‌داشتن کودک، از او بخواهید در شستن ظرف‌ها به شما کمک کند

در مورد موارد تربیتی جدیدی که پیش می‌آیند و نیاز به توجه دارند با همسرتان صحبت کنید اگر قرار است قانون جدیدی وضع بشود، باید مستقیماً از سوی والد حقیقی باشد وگرنه ممکن است بچه‌ها از آن پیروی نکنند

با در نظر داشتن راحتی خودتان کودک را تربیت کنید اگر در مورد اصلاح برخی رفتارها احساس راحتی نمی‌کنید، با همسرتان صحبت کنید و از او بخواهید که خودش این کار را انجام دهد

فرزندخوانده را تنبیه بدنی نکنید. حتی اگر والد حقیقی به تنبیه فیزیکی اعتقاد دارد، اعمال این تنبیه از سوی پدر/مادرخوانده هیچگاه خوشایند نیست

منبع :

http://phow.ir

 

 

 

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی:

مطالب مرتبط:

نظرات کاربران

ارسال نظر

کاربر گرامی:
برای ارسال نظر می بایست در سایت عضو باشید. ورود / عضویت