نکاتی طلایی پیرامون تشویق یا تنبیه کودکان

تشویق

تشویق یکی از ابزار مهم تربیت است که والدین می تواند از آن بهره گیرد و کودک را به کارهای نیک علاقه مند سازدکودک در سایه تشویق، از بسیاری از خواسته های خود چشم می پوشد و به راهی که مورد نظر والدین است قدم می گذارد

تشویق به معنای به شوق آوردن، کار کسی را ستودن و او را دلگرم ساختن است

نیاز به تشویق از تمایلات فطری هر انسان است که تا پایان عمر در او باقی می ماند این خطاست که تصور کنیم شخص از آن جهت که بزرگ شده است و خوب و بد را می فهمد، احتیاج به تشویق ندارد زیرا بسیاری از تلاشها و رقابتهای بزرگسالان به منظور به دست آوردن تشویق و تحسین دیگران است.

شیوه تشویق

تشویق گاهی زبانی است که والدین با دلجویی و بیان جملات محبت آمیز، رفتار و گفتار کودک را مورد تشویق قرار می دهد و او را به کار و راهش دلگرم و امیدوار می کند و گاهی عملی که والدین با به آغوش گرفتن کودک و نوازش او و نگاه توأم با لبخند و خرید شکلات و اسباب بازی و  لباس و گردش او را به خاطر عملی که انجام داده است، می ستاید

آثار تشویق

 تشویق، خستگی و نومیدی را از کودک دور می سازد و او را نسبت به هدف و راهی که انتخاب کرده است، امیدوار می سازد

کودک با تحسین و تشویق، در صدد اصلاح ناسازگاریها و نقاط منفی اخلاقی خود برمی آید و بسیاری از شیوه های غلط رفتاری خود را اصلاح می کند

تحسین رفتار و گفتار کودک باعث می شود که در سر دو راهیها سرگردان نشود و در کاری که انجام می دهد، کوشاتر و جدی تر باشد

نکاتی پیرامون تشویق

هنگام تشویق، کودک باید بفهمد که به چه جهت مورد تحسین قرار گرفته است

تشویق باید هر چند وقت یک بار و در برابر کارهای برجسته کودک باشد، نه به صورت همیشگی و برای هر کاری؛ زیرا در این صورت تشویق تأثیر خود را از دست خواهد داد

تشویق نباید از حد اعتدال تجاوز کند زیرا ممکن است کودک را به خودبینی و خودستایی گرفتار کند

تشویق نباید شکل رشوه به خود بگیرد، که در این صورت اثر مثبت و سازنده نخواهد داشت

باید عمل یا اخلاق نیک کودک را تحسین کرد نه خود او را او باید بفهمد که کارش ارزش دارد و او جدای از کارش هم  ارزنده است

نکات مهم در تنبیه کودک

در تنبیه، پدر و مادر با هم اقدام نکنند اگر یکی طفل را تنبیه کرد دیگری به عنوان پشتوانه روحی او باقی بماند

 پیش از تنبیه باید ریشه تخلف را کشف کرد و سپس به رفع آن اقدام نمود

تنبیه به عنوان آخرین ابزار تربیتی مورد استفاده قرار گیرد

باید عمل کودک را تنبیه کرد، نه شخصیت و تمام وجود او را

تنبیه با جرم و خطای کودک متناسب باشد

سرزنش کودک

بیشتر والدین در برخورد با خطاهای کودکان آنها را تنبیه نمی کنند، اما بیش از آن کودکانشان را مورد سرزنش خود قرار می دهند که این شیوه موجب گستاخی کودک در برابر والدین خود می شود و زمینه اصلاح او را از بین می برد

 لازم نیست کودکانتان را بابت هر اشتباهی سرزنش کنید .سرزنش هایی که گاها همراه با خشونت است بلکه میتوانید سوالاتی از کودک بپرسید که او را وادار به تفکر درباره رفتارش کنید   برای مثال می توان به دور از عصبانیت با جملاتی از قبیل: آیا در خطاهای خود فکر آبروی خود و ما را نکردی؟ آیا نمی خواهی در رفتار و گفتار خود تغییری ایجاد کنی؟ و ... او را متوجه خطایش کرد

 

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی:

مطالب مرتبط:

نظرات کاربران

ارسال نظر

کاربر گرامی:
برای ارسال نظر می بایست در سایت عضو باشید. ورود / عضویت